Engel - Arnold Jansen op de Haar

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik op de presentatie van de nieuwe roman Engel van Arnold Jansen op de Haar in het Arnhemse Dudok was. Jansen op de Haar heeft zijn werken ondergebracht bij een nieuwe uitgever, te weten de in Londen residerende Holland Park Press. Ook de columns die hij eerder wekelijks voor De Gelderlander schreef, worden op de website van de uitgever gepubliceerd, zowel in het Engels als in het Nederlands. Naast (ook in het Engels vertaald) werk van Jansen op de Haar, worden er ook nog andere titels aangeboden, zoals bijvoorbeeld van de auteurs Frederik van Eeden en Louis Couperus, beiden vertaald naar het Engels.

Holland Park Press kiest ervoor om alle titels te voorzien van een uniform omslag, waarin alleen het kleurenpalet onderhevig is aan wisseling. Mijns inziens jammer, want de cover van een boek doet veel voor mij. Een goed boek zal ik er niet om laten liggen, maar een mooie cover maakt me wel extra nieuwsgierig naar de inhoud van het boek. (Op het forum van de site van Holland Park Press staat een discussie over het belang van de naam van een schrijver, ook leuk. Reageren is jammer genoeg pas mogelijk na goedkeuring van de uitgever.)

De presentatie bestaat uit een praatje van de uitgever over de uitgeverij. Haar verhaal wordt visueel bijgestaan door een rondleiding over de website. Daarna is het de beurt aan de auteur Jansen op de Haar. Na een passage uit het boek te hebben voorgedragen en nog wat andere zaken te hebben verteld, vertelt hij uitvoerig over de hoofdpersoon van de roman, Tijmen Klein Gildekamp. De roman Engel is een vervolg op De Koning van Tuzla, de eerste roman van Jansen op de Haar, die veel (onontkenbare) autobiografische elementen bevat. Jansen op de Haar benadrukt in zijn presentatie uitvoerig het feit dat Klein Gildekamp niet zijn eigen persoon is.
Het verwondert me. Ik kan me voorstellen dat je er als auteur mee kan zitten, dat mensen je benaderen alsof jij de hoofdpersoon bent uit je boek. Iets vergelijkbaars is gebeurd bij de eerste roman van Kluun, Komt een vrouw bij de dokter, en speelt zich nu weer af, bij het uitkomen van de gelijknamige film. Maar waarom zou Jansen op de Haar zich daar druk om maken? In dit opzicht lijkt het me niet dat mensen een vergelijking gaan maken tussen Kluun en Jansen op de Haar (lees: hem op dezelfde manier bejegenen als ze met Kluun doen). Hoewel ik Engel nog niet gelezen heb, verwacht ik niet dat het net zo schokkend zal zijn als Komt een vrouw bij de dokter. Is het niet zo dat een auteur altijd stukken van zichzelf gebruikt in zijn romans? Voor de lezer blijft het toch altijd geheim wat er waar is en wat er verzonnen is (in welke context dan ook).
Jansen op de Haar gaat in een van zijn columns in op de eigen waarheid van de auteur. Leuk, boeiend onderwerp.

Frappant is dat een paar maanden geleden een roman met dezelfde titel verscheen, geschreven door Wanda Bommer. Ook (nog) niet gelezen.
Eric Schuurman schreef aan het begin van deze maand een recensie over de boekrecensie in De Gelderlander. De recensie die hier wordt aangehaald kan ik online nergens vinden, jammer genoeg.

Volgende week ben ik vrij. Dan heb ik alle tijd om te lezen.

soortgelijke dingen:

1. gelukkig zijn we machteloos