find the girl

micheline.nl is de thuisbasis van Micheline (sinds augustus 2000). Wat ik doe? Iets met internet. PivotX, WordPress maar voornamelijk TYPO3. Ik ben geen zangeres (helaas). Ben je op zoek naar mijn zingende naamgenoot, dan moet je hier zijn.

Deze site is gebouwd met WordPress en gebruikt als thema Futurosity Aeterno met een aantal plugins. Ik heb het thema op een flink aantal punten aangepast.

Over het bijhouden van een weblog, website, het volgende: al jaren hink ik op twee benen gedachten. Wel of geen weblog, wel of niet over (min of meer) persoonlijke dingen loggen. Maar, ik vind het leuk om te schrijven, ik vind het leuk om mensen te tonen wat ik maak / schrijf / doe en ik vind het leuk om te pielen met code, servers, plaatjes en bestanden. En dat kan allemaal hier. Net zo goed als ik kan besluiten om voor de zoveelste keer de zaken allemaal in de prullenbak te gooien.
Er zijn ook dingen die niet leuk zijn: als je me kent, mag je gerust lezen wat ik hier schrijf. Je mag ook reageren (graag zelfs). Ik heb een hekel aan stille lezers, die geheimzinnig doen over wat ik hier doe – alsof het iets heel onbetamelijks is – maar, als het ze uitkomt, in een vergadering bijvoorbeeld complete stukken van mijn weblog citeren. Ik ben me zeer bewust van wat ik hier schrijf.

Naast mijn familie en vrienden word ik gelukkig van creativiteit, lef, kunst, fotografie, fonts, architectuur, design, schoenen, boeken, muziek, taal, film, goede websites, stats en mooie code. En strepen, horizontaal, verticaal, veel strepen. Stippen.
Minder blij word ik van oneerlijkheid – vooral over iemand anders rug – onrecht, en alles wat onder dezelfde noemer valt.

‘Find the girl’ is een stukje uit de volgende tekst. Het had ook zo maar een ander stukje kunnen zijn.

come closer and see
see into the trees
find the girl
while you can
come closer and see
see into the dark
just follow your eyes
just follow your eyes

I hear her voice
calling my name
the sound is deep
in the dark
I hear her voice
and start to run
into the trees
into the trees

into the trees

suddenly I stop
but i know it’s too late
I’m lost in a forest
all alone
the girl was never there
it’s always the same
I’m running towards nothing
again and again and again

Juist. A Forest van The Cure. (Van Seventeen Seconds, mei 1980.)

Contact? Linkje? Meer weten?